چه‌ گوارا پس از ترور پاتریس لومومبا در یک سخنرانی در کوبا درباره او گفت: «درنده‌خویی امپریالیسم، حیوانیتی‌ است که حد و مرز و ملیت نمی‌شناسد. درنده‌خویی امریکایی‌ها درست مانند وحشیگری ارتش آلمان نازی است. مانند حیوانیت چتربازان بلژیکی و سربازان فرانسوی در الجزایر. زیرا که مهم‌ترین لازمه‌ امپریالیسم تبدیل کردن انسان به حیوان‌های وحشی خونخواری ا‌ست که مصمم هستند به کشتن، سلاخی و نابودی آخرین نشانی‌های بازمانده‌ انقلابی‌گری و مبارزان در هر رژیمی که در زیر چکمه‌هایشان در حال خرد شدن است! چرا که این مبارزان برای آزادی می‌جنگند. تمثال پاتریس لومومبا که با وجود این‌که امروز نابود شده ولی فردا باز برپا خواهد شد، به ما داستان غمبار این شهید انقلابی را متذکر می‌شود و مطمئن می‌سازد که هیچ‌گاه به امپریالیسم اعتماد نکنیم... به هیچ‌وجه، هیچ‌وقت... حتی ذره‌ای! به همین دلیل است که پاتریس لومومبا یک نماد است، نمادی که ما را با تمام مردمان رستگار‌نشده جهان متحد می‌کند.
لومومبا توسط نیروهای امپریالیستی به قتل رسید. او اشتباه کرد که به سازمان ملل متحد، به دبیرکل سازمان ملل اعتماد کرد؛ کسی که نوکر امپریالیسم بود. تمام دروغ‌ها را باور کرد و فکر کرد تنها با حقیقت عریان، بدون پشتوانه سلاح‌های فیزیکی و بدون مردم مسلح می‌توان با همه‌چیز متعلق به گذشته و دشمنانی که هستند مبارزه کرد. آنها او را کشتند زیرا می‌دانستند که نمی‌توان او را خرید. آنها او را به قتل رساندند زیرا او بیان واقعی مردمش بود. آنها او را به قتل رساندند زیرا او یک قهرمان محبوب بود. اما آنها همچنین او را به قتل رساندند.»